...

مادر
سفرت خوش !

پژواک

ردیف درختان
آرام ...
نشسته در مه.

ستوده ترین مجتبی ی سال

سلام
از مجتبی ستوده ی عزیزم به خاطر رفع اشکالی که در قالب الدروپیا رخ داده بود بسیار ممنون ام.
محبت و مهربانی ی بی شائبه این مرد، درست همانند نامش ستوده و ستودنی است.
مجتبی جان؛ به اندازه ی یک دامن گل سرخ ممنون ام.

کمترین ات
کمان گیر

بی نام

تعجب می کنم ... بعضی آدم ها به چه آسانی دل می شکنند !
خیلی هم جای مباهات ندارد دست آلودن به خونابه ی دل این و آن ... !
تعجب می کنم.